flamon /-òn/ fla|mon [CO]
-
s.m.
(incr.)
flame grande:
al è lât par impiâ no sai ce cuntun fulminant [...] l’à dât sù un flamon e lui al à lassât colâ dut par tiare (Costantino Smaniotto, Il cjalçumit)
Cfr. flame - s.m. [CO, TS] med. viôt flemon : al è a cjase par vie di sô mari che i è vignût un flamon intune gjambe (Josef Marchet, Lis predicjis dal muini)