filâr fi|lâr [CO, TS]
- s.m. agr. cuantitât di plantis avonde altis metudis a distance regolâr e daûr di une linie: e jere tante int tal mieç dai filârs, musis che no cognosseve, e su lis vîts biei graps di ue blancje, cui grans grues e lusints (Jolanda Mazzon, Di là de rêt); il filâr dai pôi parmìs de strade di Savalons (Agnul di Spere, La pôre di Fidrì Job)
- s.m. marang., edil. trâf di peç, lunc pôc plui di cuatri metris, plui fin de cuarde: pal tet de lobie no ocorin cuardis, e bastin filârs (Giulio Andrea Pirona, Novo vocabolario friulano)
