fiandre  /-à-/  fian|dre  [CO, TS]

  1. s.f. tess. tiessût di lin, blanc cun decorazions gjeometrichis o a rosis simpri blancjis ma plui lustris o mancul lustris dal rest dal tiessût, doprât soredut par tavaiis e tavaiuçslà dentri si mangjave a taule blancje, di fiandre (Dino Virgili, La aghe da pît la cleve)
    Var. flandre
Cul patrocini di
Universitât dal Friûl