fantarie
/-ì-/
fan|ta|ri|e
[CO, TS]
-
s.f.
milit.
complès des trupis militârs che a combatin a pît:
a forin mandâts a popolâle [la colonie di Aquilee] 3.000 soldâts di fantarie, 240 di cavalarie (Anonim, La storie dal Friûl);
no passin trê dîs che une slavine di Tartars a frontin un batalion di fantarie francese e lu netin (Alan Brusini, Un dai pôcs)
Var. infantarie
-
ancje cun valôr di adi.inv., par segnâ che un repart al è di militârs che a combatin a pît:
la lôr compagnie e jere destinade a cjapâ il puest di une altre dal regjiment, il 241n fantarie (Luca De Clara, Il disertôr)