falsificâ  fal|si|fi|câ  [CO]

  1. v.tr. fâ firmis o documents fals:  cuant che si falsifica o imita cun intenzion dal propi interès, sigjîi, documents e similis altris cjossis, [...], [i colpevui] son al pâr dei laris di scjastiâ rigorosamentri (Antoni Brumat, Compendi di ducj i contegnos pal soldât comun tant in guarnigjon, come in cjamp devant il nemì, cul zurament e i articui di vuera)
    1. fâ prodots fals o meti marcjis che a varessin di jessi autentichis su prodots no certificâts
  2. v.tr. mudâ alc in maniere che nol corispuindi cu la veretât:  come che si falsifiche cence nissun rivuart la storie, cussì si po rivâ a dineâ la lûs dal dì, cun dute la ande di cui che al pretint di jessi crodût (Josef Marchet, La unitât cuintri la unitât)
Cul patrocini di
Universitât dal Friûl