falsificâ  fal|si|fi|câ  [CO]

  1. v.tr. fâ firmis o documents falscuant che si falsifica o imita cun intenzion dal propi interès, sigjîi, documents e similis altris cjossis, [...], [i colpevui] son al pâr dei laris di scjastiâ rigorosamentri (Antoni Brumat, Compendi di ducj i contegnos pal soldât comun tant in guarnigjon, come in cjamp devant il nemì, cul zurament e i articui di vuera)
    1. fâ prodots fals o meti marcjis che a varessin di jessi autentichis su prodots no certificâts
  2. v.tr. mudâ alc in maniere che nol corispuindi cu la veretâtcome che si falsifiche cence nissun rivuart la storie, cussì si po rivâ a dineâ la lûs dal dì, cun dute la ande di cui che al pretint di jessi crodût (Josef Marchet, La unitât cuintri la unitât)
Cul patrocini di
Universitât dal Friûl