falsificâ
fal|si|fi|câ
[CO]
-
v.tr.
fâ firmis o documents fals:
cuant che si falsifica o imita cun intenzion dal propi interès, sigjîi, documents e similis altris cjossis, [...], [i colpevui] son al pâr dei laris di scjastiâ rigorosamentri (Antoni Brumat, Compendi di ducj i contegnos pal soldât comun tant in guarnigjon, come in cjamp devant il nemì, cul zurament e i articui di vuera)
-
fâ prodots fals o meti marcjis che a varessin di jessi autentichis su prodots no certificâts
-
v.tr.
mudâ alc in maniere che nol corispuindi cu la veretât:
come che si falsifiche cence nissun rivuart la storie, cussì si po rivâ a dineâ la lûs dal dì, cun dute la ande di cui che al pretint di jessi crodût (Josef Marchet, La unitât cuintri la unitât)