eticance
/-à-/
e|ti|can|ce
[CO, TS]
-
s.f.
med.
malatie infetive causade di plui micobateris, soredut di Mycobacterium tuberculosis:
a chei da la fabrica dai fulminants, il solfar gji faseva colâ i dincj e plui di un cjapava la eticansa (Ranieri Mario Cossâr, Sensili e i doi fraris);
lis funzions dutis del cuarp restin al moment alteradis, e tos, dolôrs reumatics, pontis, inflamazions, eticance etc. son lis tristis conseguencis (Giuseppe Ferdinando del Torre, Il contadinel. Lunari par l'an 1875)
Sin. tubercolosi
, etisie