espositôr  es|po|si|tôr  [BF]

  1. s.m. cui che al espon, che al met in esposizion, in mostre, in viste, soredut par presentâ e vendi prodotso sai di cualchi espositôr, che al à vût cûr di presentâ, come produzion sô, de robe che al à comprade fate (Guido Antonioli, Florean dal Palaç, I, 26)
  2. s.m. supuart, mobil o soremobil che al permet di meti in mostre prodotsun taulin/espositôr no distant dulà che e je une montagne di cd in ufierte (Checo Tam, Ecstasy)
Cul patrocini di
Universitât dal Friûl