espositôr es|po|si|tôr [BF]
- s.m. cui che al espon, che al met in esposizion, in mostre, in viste, soredut par presentâ e vendi prodots: o sai di cualchi espositôr, che al à vût cûr di presentâ, come produzion sô, de robe che al à comprade fate (Guido Antonioli, Florean dal Palaç, I, 26)
- s.m. supuart, mobil o soremobil che al permet di meti in mostre prodots: un taulin/espositôr no distant dulà che e je une montagne di cd in ufierte (Checo Tam, Ecstasy)