erbolat /-àt/ er|bo|lat [CO, TS]
-
s.m.
trad.pop.
om cun podês magjics, che al fâs pozions magjichis:
o vês di savê che li, inta chel bosc, al comandave un erbolat, che al vegnarès a stâi un mago des jarbis (Alviero Negro, Riedo Pup, Blancje come la nêf)
Var. arbolat
