erariâl e|ra|ri|âl [CO, TS]
- adi. stor., amin. dal patrimoni dal stât o public: sein rimplantâts ducj i boscs dentri cualchi agn sot pene di confisc, e in tâl câs rimontâts a spese comunâl o erariâl (Toni Broili, I trucs furlans. Ombre di lunari par l'an 1851)