engjadinês
en|gja|di|nês
[CO]
-
adi.
de Engjadine, cjanâl dal Cjanton dai Grisons, in Svuizare
-
adi., s.m.
che, cui che al è de Engjadine:
nissun engjadinês, soresilvan o ladin des Dolomitis al si metarà a fâ un viaç costôs par vignî a viodi une nestre esposizion (Achil Telin, La Patrie Ladine, I, 2)
-
adi., s.m.
[CO, TS]
ling.
variante de lenghe rumance tipiche de Engjadine:
si publichin gjornâi, ancje politics e leteraris in sursilvan (Gaseta Romantscha di Disentis, Il Sursilvan di Cuere) e in engjadinês (Fögl d'Engiadina, di Samedan) (Josef Marchet, Autonomie e lengaç)
