emolâr e|mo|lâr [CO, TS]
-
s.m.
bot.com.
arbossit de famee des Rosaciis che al fâs i emui, lat. sient. Prunus insititia:
di une vieste blancje blancje a si adorne l’emolâr / e di bocui colôr rose si cuvierç il pierçolâr (Pieri Somede dai Marcs, Il cjant dal amôr)
Var. amolâr
