eletronic  /-ò-/  e|le|tro|nic  [AF]

  1. adi. dai eletrons:  chestis "ondis di cjarie" a son variazions, piçulis ma impuartantis, de cjarie eletroniche dentri di un cristal (Cristina Minuzzo, Gotis di sience 1)
  2. adi. che al dopre corints di eletrons:  si metè a cjalâ il tabelon, che cuntun sisteme eletronic al dave indicazions sui trens, oris e binaris (Agnul di Spere, In viaç di domenie); il puarton eletronic al à tacât a vierzisi di bessôl, biel planc (Ivano Urli, Il progrès)
    1. de eletroniche, de sience e de tecniche che a studiin e a aplichin lis proprietâts dai flus di eletrons e dai aparâts che a funzionin in graciis di chês proprietâts:  si è laureât in inzegnarie eletroniche tal Politecnic di Turin (Redazion il Diari, Ve ca la scuadre dal gnûf retôr)
    2. de tecnologjie digjitâl, che al funzione in graciis de tecnologjie digjitâl:  salacor ducj chei che a àn doprât fin cumò il dizionari eletronic che al è logât su Internet no sintaran bisugne di cjoli la edizion su cjarte (Walter Tomada, Une anade buine pal Furlan)
      Sin. digjitâl
Cul patrocini di
Universitât dal Friûl