duet  /-èt/  du|et  [CO, TS]

  1. s.m. mus. composizion o esecuzion par doi musiciscj o doi cjantantsce brâf! / ce finâl! ce preludi! ce duet! (Guido Podrecca, La opere a Cividât)
  2. s.m. (fig., scherç.) discussion tra dôs personis, scambi di batudis tra dôs personisTite, cidin cidin, e al è stât a sintî chest duet, riduçant (Zuan Lurinçon, La batarele)
  3. s.m. mus. cubie di musiciscj o di cjantantsune misture di poesie e di profonditât, espressivitât e rafinatece, cul duet Massimo Silverio ae ghitare e Paolo Forte ae armoniche (Moira Pezzetta, I cîi e i boscs de Cjargne a rivochin di un Istât di musiche cu la prime edizion di “La Musica in Carnia”)
  4. s.m. (fig., ancje scherç.) cubie di personis che a fasin alc in maniere coordenade, armoniche
Cul patrocini di
Universitât dal Friûl