dragoncel  /-èl/  dra|gon|cel  [CO, TS]

  1. s.m. bot.com. plante de famee des Asteraciis, doprade in cusine pal so profum, lat. sient. Artemisia dracunculusfueis di jerbis aromatichis frescjis (tant che dragoncel o sutive) (Margherita Timeus, La trute, pescjâ e gustâ salût)
    Sin. peltri2 , targon
Cul patrocini di
Universitât dal Friûl