dormitori /-tò-/ dor|mi|to|ri [CO]
-
s.m.
ambient li che a puedin durmî tantis personis, soredut in struturis coletivis tant che convents, casermis e v.i.:
ogni an, la vee dal Sant, la sô glesie la convertissin tun magnific dormitori [pai pelegrins] (Giovanni Gortani, Cungjò Friûl);
la prime gnot, tal stanzon dal dormitori […] nol jere rivât a indurmidîsi (Gianni Gregoricchio, Îr e doman)
Var. durmitori