dormitori  /-tò-/  dor|mi|to|ri  [CO]

  1. s.m. ambient li che a puedin durmî tantis personis, soredut in struturis coletivis tant che convents, casermis e v.i.ogni an, la vee dal Sant, la sô glesie la convertissin tun magnific dormitori [pai pelegrins] (Giovanni Gortani, Cungjò Friûl); la prime gnot, tal stanzon dal dormitori […] nol jere rivât a indurmidîsi (Gianni Gregoricchio, Îr e doman)
    Var. durmitori
Cul patrocini di
Universitât dal Friûl