doleâsi do|le|â|si [BF]
- v.pron.intr. movisi plui voltis, stuarzintsi, pleantsi di ca e di là, o ancje movisi in gjenerâl: vie pe gnot / ombris a si dolein / jenfri ramaçs / dulinziôs (Maria Forte, Gnot di vuere, 1944)
- v.pron.intr. pierdi la durece, deventâ plui tenar o mobil cul movisi: chê tele gnove ancjemò un pôc incuardide e dure. E diseve che si sarès doleade cul doprâle e sboentâle (Maria Forte, Cjase di Dalban)
