diszunâsi dis|zu|nâ|si [BF]
-
v.pron.intr.
mangjâ alc, no restâ a zun:
che al puarti un plat di sopis / e un cuart di merican… / plui un zeut di pan… / intant par diszunâmi (Zaneto, Zovine moderne in viaç)
Var. dizunâsi , diszuniâsi , diziunâsi
