distabarât dis|ta|ba|rât [CO]
- p.pass., adi. viôt distabarâ , viôt distabarâsi
- adi. cence tabar, cence capot, cence gaban, cence alc che al taponi dal frêt o de ploie parsore dai vistîts: i fruts tornin a vivi: / discolçs, distabarâts: / zuin corin e saltucin / fasint mil matetâts (Zaneto, Je ca la Primevere)