dispar /dìs-/ dis|par [CO]
- adi. in cuantitât che dividude par doi no da di risultât un numar naturâl: la vere dificoltât [tal ordenâ un un par doi] e rive cuant che chei che a bevin a son in numar dispar (Bete di Spere, La matematiche e la art di bevi un aperitîf); la sucession des sumis parziâls dispars (Matteo Fogale, Emanuele Paolini, Une introduzion ae analisi matematiche)
- s.m. numar e categorie dai numars che dividûts par doi no dan di risultât un numar naturâl: "Pâr o dispar, Meneghine?" (Pieri Çorut, Il Strolic furlan par l'an 1821); te filosofie pitagoriche il dispar al è la perfezion (Stiefin Morat, Adalt abàs)