dispantanâ dis|pan|ta|nâ [BF]
-
v.tr.
netâ dal pantan, de tiere misturade cu la aghe
Sin. spantanâ
Var. dispaltanâ -
v.tr.
gjavâ vie dal pantan, de misture di tiere e pantan, che e impedìs di lâ indenant
- (fig.) liberâ di un impediment, di une cundizion li che si fâs fadie a lâ indenant