dislidrisâsi di|sli|dri|sâ|si [BF]
-
v.pron.intr.
vignî vie cun dutis lis lidrîs
Sin. slidrisâsi , displantâsi , disvidriçâsi , disvinidrîsi
Var. disradrisâsi , disladrisâsi -
v.tr.
(fig.)
pierdi i leams cul propri ambient, cu la proprie origjin, tradizion, identitât
Sin. slidrisâsi , displantâsi
