disgragnelâsi dis|gra|gne|lâ|si [BF]
-
v.pron.intr.
di plui elements compagns o scuasi compagns tra di lôr, passâ, sucedi o fâ alc un daûr di chel altri:
i glons dal dolôr si disgragnelavin sul paîs (Dino Virgili, Cuel Valâr)
Sin. disgragnolâsi , disgranâsi1
Var. disgrignelâsi
Cfr. disglagnâsi