disfornâ  dis|for|nâ  [CO]

  1. v.tr. (ancje ass.) gjavâ dal for o de fornâs alc di mangjâ o un materiâlun grant mangjon al passave une dì denant un for, propri in chel mentri che il paron al disfornave, e chel odôr di pan fresc […] (Valentino Ostermann, No beviso paron? - No chest for); a vevin infornât e disfornât cetantis mai voltis, e il materiâl al jere lât ben, e vendût (Maria Forte, La tiere di Lansing)
    Sin. sfornâ , disfornasâ ipon.
Cul patrocini di
Universitât dal Friûl