disfornâ dis|for|nâ [CO]
-
v.tr.
(ancje ass.)
gjavâ dal for o de fornâs alc di mangjâ o un materiâl:
un grant mangjon al passave une dì denant un for, propri in chel mentri che il paron al disfornave, e chel odôr di pan fresc […] (Valentino Ostermann, No beviso paron? - No chest for);
a vevin infornât e disfornât cetantis mai voltis, e il materiâl al jere lât ben, e vendût (Maria Forte, La tiere di Lansing)
Sin. sfornâ , disfornasâ ipon.