disfidâsi dis|fi|dâ|si [CO]
-
v.pron.intr.
butâsi une sfide un cun chel altri, provocâsi o invidâsi un cun chel altri a combatisi o a vinci intune competizion:
par distruzisi bessôi / si disfidin l'un cun l’altri / par armâsi sin tai voi (Zuan Riçot, El principi dal fin)
Sin. sfidâsi