disfidâsi  dis|fi|dâ|si  [CO]

  1. v.pron.intr. butâsi une sfide un cun chel altri, provocâsi o invidâsi un cun chel altri a combatisi o a vinci intune competizionpar distruzisi bessôi / si disfidin l'un cun l’altri / par armâsi sin tai voi (Zuan Riçot, El principi dal fin)
    Sin. sfidâsi
Cul patrocini di
Universitât dal Friûl