discuestâsi dis|cues|tâ|si [CO]
- v.pron.intr. (iperb.) rompisi o discuinçâsi lis cuestis, in gjenar pal ridi: al cjapà Marisa pal pît e le tirà dentri [ta la aghe] fin avuâl dai zenoi: e molà un zigon, e i frutats ridi di discuestâsi (Dino Virgili, La aghe da pît la cleve)
- discuestâsi dal ridi loc.v.