discomedâsi  dis|co|me|dâ|si  [CO]

  1. v.pron.intr. pierdi di integritât, armonie, ordin, in câs ancje a nivel imateriâl, di mût di no vê dutis lis parts tal lôr puest justnol saveve, Sandri, che ancje là sù dut si jere discomedât, ancje là sù al jere deventât, pardut, cjamp di bataie e… tra fradis (Maria Forte, Cjase di Dalban)
    Sin. disjustâsi
    Cfr. discloteâsi , disbletâsi , sdarnâsi , discentenâsi , savoltâsi
  2. v.pron.intr. viôt discomodâsi
Cul patrocini di
Universitât dal Friûl