diluvion1  /-òn/  di|lu|vi|on  [CO]

  1. s.m. (incr.) viôt diluvi al veve tacât a slavinâ a selis dì e gnot par setemanis a dilunc, che i viei no savevin di visâsi di un diluvion compagn (Dino Virgili, La aghe da pît la cleve); un diluvion di invîts che ti rivin di ogni bande (Riedo Pup, Une volte i proverbis, vuê i slogan)
    1. viôt diluvion2 finît il diluvion, e jerin lâts te stale a viodi se lis vacjis a jerin dutis muartis (Alan Brusini, Amîs come prime)
Cul patrocini di
Universitât dal Friûl