dignanês
di|gna|nês
[CO]
-
adi.
di Dignan, paîs furlan su la rive çampe dal Tiliment
Sin. dignanot
-
adi., s.m.
che, cui che al è nassût o che al è a stâ a Dignan:
I dignanês innomenâts. Dignan al à viodût a nassi doi dai oms plui grancj inte storie de culture furlane: l'abât Jacun Pirona (1789 - 1870), autôr dal prin vocabolari (jessût postum intal 1871), e so nevôt (Agnul di Spere, Dignan)
-
adi., s.m.
[CO, TS]
ling.
varietât de lenghe furlane tipiche di Dignan
-
adi.
di Dignan, paîs de Istrie
-
adi., s.m.
che, cui che al è nassût o che al è a stâ a Dignan
-
adi., s.m.
[CO, TS]
ling.
varietât istriane tipiche di Dignan:
[…] «I dialetti ladino-veneti dell’Istria» publicât a Strassburg dal 1900, indulà che son studiâts cun competence i dialets rovignês, piranês, valês, galesan, dignanês, fasanês, antîc polisan e sissanês (Josef Marchet, Furlanitât di Triest e da la Istrie)
