deventant /-ànt/ de|ven|tant [CO]
-
adi.
che al è li li par jentrâ in parintât midiant di un matrimoni:
si smaraveave par chel cugnât deventant, che al jere dûr come un rochel (Maria Forte, La fie çuete);
viodint pe prime volte done Pine, sô madone deventant, Dorine e deventà rosse fin a la lidrîs dai cjevei (Pieri Menis, Chei di Muraie)
Var. doventant , daventant