dentelât den|te|lât [CO]
- adi. che al à une forme a piçulis pontis: une piçule pavee cun doi voi grancj e neris, cui cuarnuts dentelâts (Giuseppe Ferdinando del Torre, Il contadinel. Lunari par l'an 1871); fueis a forme di cûr cul ôr dentelât (Sandri Secco dai Juris, La Paùgne che e florìs a Nadâl)