demani /-à-/ de|ma|ni [CO, TS]
- s.m. dir., burocr. complès dai bens di une istituzion, in particolâr dal stât o di une aminisitrazion locâl: cheste misure e stramude in dite ae Regjon l'80-90% di dut il demani public des aghis (Zuan Pieri Biasatti, La Livence e torne cjase)
- s.m. burocr. ancje cun iniz. maiusc., ufici o ent che al viôt de aministrazion di chei bens: al jere un omp innomenât, par vê vinçût il cuatri di Jugn dal 1898 une cause cuintri il Demani (Angelo Covazzi, L'avocat e lis cocis)