cuziôs cu|zi|ôs [BF]
-
adi.
che al è facil che al sinti ghiti:
l'agnul volte la schene a la montagne / e dopo i cjace a Siroc il dêt daûr; / Siroc, che al è cuziôs, fâs demi-tour (Pieri Çorut, Il Strolic furlan par l'an 1824)
Sin. scuziôs , ghitiôs