custie  /-ìe/  cus|ti|e  []

  1. pron.dim. viôt custiê custui viodint che juste intas tanaiis / di custie lu à tirât il so destin, / e che nol sa cimût lâi fûr dai pîts, / une grant furbarie l'invente, e al dîs / […] (Zuan Josef Busiç, Zuan batiste da la Puarte, La Eneide di Virgjili)