cuintridote /-ò-/ cuin|tri|do|te [BF]
-
s.f.
dote puartade o previodude dal nuviç in favôr de nuvice, soredut tal câs che dopo e resti vedue
Sin. dismontaduris - s.f. (scherç., iron.) complès di elements materiâi o imateriâi negatîfs di une nuvice: il pari al dîs che à cuindis mil di dote… / e cuindis mil difiets di cuintridote, / e chest l'è un bon partît / par cui che cîr di mangjâ pan pentît (Pieri Çorut, La sdavasse)