cuean  /-àn/  cue|an  [CO]

  1. adi. dal Cuei
    Var. cueian
    1. adi., s.m. che, cui che al è nassût o che al è a stâ tal Cueil'atîf e speculant cuean si lu viôt cu li sôs cestis cu li sôs cossis [a vendi pomis] a Lubiane a Triest a Viene (Giuseppe Ferdinando del Torre, Il contadinel. Lunari par l'an 1857)