cuartês
cuar|tês
[CO, TS]
-
s.m.
ecl., dir.
cuarantesime part dai prodots agricui di paiâ par mantignî i predis e lis spesis de glesie:
la tiare buine e à dât il vivi al contadin e cun ce paiâ prediâl, fogatic, cuartês, decimis, canui, regaliis (Dino Virgili, La aghe da pît la cleve);
"O voi di là a preparâ il ricors al Tribunâl par chei di Remanzâs, cuintri il Cjapitul di Cividât che al vûl vê il cuartês sui prâts metûts in aradure, che no i spiete…" (Pieri Somede dai Marcs, L'avocat e la luianie)
Cfr. decime
Proverbis:
- cui che al tire il cuartês che al puarti il pês
- i umign no si ju misure a cuartês