criveladure  /-ù-/  cri|ve|la|du|re  [BF]

  1. s.f. azion di passâ un materiâl cuntun crivel, cuntun imprest cun busis dutis di une cierte grandece che al lasse passâ dome il materiâl plui piçul des busis
    Cfr. drazadure
  2. s.f. materiâl, pal solit di butâ vie, che al reste tal crivel, che nol passe pes sô busis
    Cfr. drazadice , drazadure