crepadiç /-ìç/ cre|pa|diç [CO]
-
adi.
che al è in brutis cundizions, che si pues rompi o disfâ cun facilitât o in cualsisei moment:
diurincj fraits e crepadiçs (Maria Forte, La tiere di Lansing)
Sin. crevadiç
Var. crepidiç -
adi.
in brutis cundizions di salût:
une colombe crepadice cul bec sot li alis (Dolfo Carrara, Blancjuteflôr e el zuiadôr)
Cfr. clopadiç