cragnole /-ò-/ cra|gno|le [CO]
-
s.f.
(oc.)
vues che al da infûr te articolazion dal cuel dal pît:
a metevin cotulis lungjis, e pi da li voltis neris, fin ta li cragnolis (Anellina Colussi, Il caret da li montagnaris);
il cjan fumul a i era sempri dovôr, tacât ta li cragnolis, scuasi la sô ombra (Nelso Tracanelli, Anzu Pitacu)
Sin. vues rabiôs