cragnole  /-ò-/  cra|gno|le  [CO]

  1. s.f. (oc.) vues che al da infûr te articolazion dal cuel dal pîta metevin cotulis lungjis, e pi da li voltis neris, fin ta li cragnolis (Anellina Colussi, Il caret da li montagnaris); il cjan fumul a i era sempri dovôr, tacât ta li cragnolis, scuasi la sô ombra (Nelso Tracanelli, Anzu Pitacu)
    Sin. vues rabiôs
  2. s.f. (oc.) articolazion dai vues dai dêts
    Sin. aìne
Cul patrocini di
Universitât dal Friûl