cra cra [CO]
-
fonosimb., s.m.
soredut ripetût, viers di ciertis bestiis, tant che corvats, çoris, craçulis e v.i.:
"Cra … cra …" Ce jerial? Cui sa cetancj agns indaûr, un crot, partît cuissà di dulà, al jere lât sù, tal scûr, cuintri aghe e ti jere rivât tal cûr de montagne, tun grant lât (Pieri Menis, Lis leiendis di Buie);
il cra cra dai crots passûts di aghe fraide (Lelo Cjanton, Lis predicjis dal mestri)
Sin. crac1