costumât  cos|tu|mât  [CO]

  1. adi., p.pass. viôt costumâ
    Var. custumât
  2. adi. che al rispiete lis manieris di fâ acetadis e preseadis de societâtun decent e costumât compuartament devi distingui il soldât dapardut, e specialmentri su la strada (Antoni Brumat, Compendi di ducj i contegnos pal soldât comun tant in guarnigjon, come in cjamp devant il nemì, cul zurament e i articui di vuera); figuraitsi, une persone tant devote e sofistiche, une vedrane costumade, se varès mai podût di vite sô ricoverâ sot i siei cuvierts di chê semence! (Giovanni Gortani, Gjats spiritâts)
    Cfr. creançôs , cast