costôrs  cos|tôrs  []

  1. pron.dim. viôt custôr jan costôrs savût cjatâ / di lâ sù in gran altece / cun chê machine e svualâ / cussì prest tant che une frece (Marzi di Strassolt (1736-1800), Cjançonete in dialet gurizan su la biele invenzion del balon ariostatic emplât di gas ossei arie inflamabil)