convulsionari  /-à-/  con|vul|si|o|na|ri  [BF, TS]

  1. adi., s.m. (ancje fig., ancje iperb.) che, cui che al patìs di convulsions o di nevrasteniepar esempli in chê volte jo vorès, / che i teremots vignissin plui dispès, / par rompi i flâts a cierts convulsionaris (Pieri Çorut, Il Strolic furlan par l'an 1847)