convivi  /-vì-/  con|vi|vi  [CO]

  1. v.intr. vivi insiemi, te stesse cjase:  vuê no si fâs câs pai maridâts o par doi che a convivin cence sei sposâts (Jolanda Mazzon, Cungjò Friûl)
    Cfr. vivi a scarpet
  2. v.intr. vivi dongje di altris, in relazions sociâls cun altris:  la sfide dai furlans di cumò - fuarts de lôr storie e de lôr identitât - e je duncje chê di convivi al miôr cui forescj di vuê (Arnalt Baracêt, Solidarietât necessarie)
  3. v.intr. vivi sintint i efiets di un ciert fatôr, di un ciert element, di une cierte cundizion:  i abitants di Udin e Pordenon a àn scugnût convivi cul incuinament dal aiar che al diven dal trafic, dal riscjaldament des cjasis e des emissions des industriis (Alessio Potocco, Incuinament sot voli tes citâts de Slovenie)
  4. v.intr. esisti tal stes timp, te stesse situazion, soredut intun ciert ecuilibri, cuntune cierte compatibilitât:  chi si fevele tamauês, furlan e talian e inte scuele a convivin - anzit, a colaborin - dutis e trê lis lenghis (Laura Lazzara, Timp plen a Tamau-Cleulis); al è di stupits, o di criminâi, no rivâ a fâ convivi globalizazion cun localizazion. Almancul tentâ (Antoni Beline, No stait a vê pôre di vê coragjo)
    Sin. coesisti
Cul patrocini di
Universitât dal Friûl