concubinât  con|cu|bi|nât  [CO]

  1. s.m. cui che al vîf come di maridât cence jessi maridâti framassons, i anarchics, i soversîfs, i organizadôrs di fiestis di bal, i sbocjassâts, i concubinâts, i violents… e ce. Cheste int e jere pôc mancul di danade vive (Riedo Pup, Ligjeris, barabis e pacifiscj)