comunance  /-à-/  co|mu|nan|ce  [CO]

  1. s.f. cundizion di cui o di ce che al à alc in comun cun altris, leam di afinitâti rapuarts tra Gurize e il Patriarcjât aquileiês ancje intes etis daspò dal 1420 […] a costituissin il prin e il plui clâr segnâl de comunance no dome religjose fra Gurize e il Friûl Centrâl (Carlo del Torre, Identitât plurâl tal Friûl di Jevât); no esist une unitât politiche, ma la comunance linguistiche e culturâl e je di sigûr fuarte (Ilarie Colùs, Fiestis di identitât ladine e romance fûr dal Friûl)