coltade  /-tà-/  col|ta|de  [CO, TS]

  1. s.f. agr. azion di coltâ, di butâ te tiere sostancis che a fasin cressi miôr lis plantissi fâs la svangjadure, par sigurâ lûs e aiar ae tiere, e la coltade dai terens cun ledan (Mario Martinis, Il grant lunari dal Friûl. Fevrâr)