cocalet  /-èt/  co|ca|let  [BF, TS]

  1. s.m. ornit.com. uciel de famee dai Laridis, cun cjâf dut neri di Istât sedi tai individuis masculins che feminins, plui clâr di Invier, dome cuntune magle nere a ret de orele e une grise te cope, lat. sient. Hydrocoloeus minutus
    Sin. cocaline , cocalete
    Var. crocalet