clipî cli|pî [BF]
-
v.tr.
fâ deventâ clip, fâ che alc di frêt si scjaldi un pôc o che alc di cjalt si disfredi un pôc:
l'aiar dal Atom al jere clipît da un soreli pastôs (Eugjeni Marcuç, Liende a Sant Zuan)
Sin. clipâ , inclipî , inclipâ , inclipidî
