cjucj1  cjucj  [CO]

  1. s.m. ogjet piçul, pal solit di materiâl tenar, che si da di tignî in bocje ai frutins par che si cuietin cul supâ come se al fos tetâ:  si scugnarà prontâ, par ogni frut che al nas, il cjucj, la scune (Lucia Scoziero, Miute e l'omenut dal semaforo)
    Sin. cjucjot , supet , sup
  2. s.m. butilie che e finìs cuntun pipul tenar, par dâ di lat ai fruts piçui:  no veve lat e e à dovût tirâ sù la sô creature cul cjucj (Giulio Andrea Pirona, Novo vocabolario friulano)
Cul patrocini di
Universitât dal Friûl